« فروتنانه از قلّه غرور پايين بيائيم تا مثل چشمه ها همه ي سبزه ها به احترام ما قيام كنند،هنر چشمه ها تنها آبياري نيست بلكه سنگها را درمسير خود صيقل مي دهد.»

بسياري از متخصصان تعليم و تربيت و معلمان در مورد روش تربيت دانش آموزان به توافق نرسيده اند، برخي تصور مي كنند روش آسان گيري در كلاس به كودكان كمك مي كند تا بتوانند به راحتي خواسته اي را بيان كنند و انتظار دارند در نتيجه اين روش رفتار ناسازگارانه آنها از بين برود، البته چنين نيست، آنچه روش آسانگيري به ارمغان مي آورد هرج و مرج و بي نظمي است از طرف ديگر در كلاسهايي كه از روش سخت گيرانه و مستبدانه استفاده مي شود ذهنيت دانش آموز اين خواهد شد كه قدرت و اعتبار و سود تنها ارزشهاي پذيرفته شده در جمع هستند پيامد چنين رفتاري اين خواهد بود كه بسياري از آنها در سنين بلوغ از در مخالفت و عصيانگري در خواهند آمد.

در حال حاضر نظام آموزشي ما با مشكل پيچيده اي به نام «انضباط» رو به روست و روش تنبيه تا كنون راه گشا نبوده تدريس در كلاسي كه دانش آموزان علاقمند و با انگيزه دارد كاري نسبتاً آسان است اما هميشه در هر كلاسي چند دانش آموز وجود دارند كه باعث ايجاد بي نظمي در كلاس مي شوند و مشكل از اينجا آغاز مي شود كه غالباً وقتي معلم نمي تواند راه حل مناسب و مؤثر ديگري را بكار ببرد به آخرين دستاويز يعني فرستادن دانش آموز به دفتر مدير متوسل مي شود. اين روش زمينه را براي ادامه كار معلم فراهم مي كند، حال اگر معلمي نخواهد از اين امتياز بهره مند شود بايد بتواند مهارتهاي جديدي را كسب و آنها را جايگزين روشهاي قبلي نمايد. بايد توجه داشت هر گاه دانش آموزي از يادگيري مطالب امتناع كرد رفتار ناسازگارانه اي را در پيش مي گيرد و معلم با مقوله اي فرهنگي مواجه است.بيشتر معلمان به جاي اصلاح رفتار دانش آموز مسئله را پيچيده تر مي كنند زيرا همان كاري را انجام مي دهند كه دانش آموز مي خواهد كه البته منجر به تقويت هدفهاي اشتباه او مي شود.